تا کی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه

                                  گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد
                                  یعنی که تو را می طلبم خانه به خانه

حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار
او خانه همی جوید و من صاحب خانه

                                   مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو
                                   مقصوده تویی کعبه و بتخانه بهانه

هر در که زدم صاحب آن خانه تویی تو
هر جا که روم پرتو کاشانه تویی نو

                                   هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید
                                   بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه

ای تیر غمت را دل عشاق نشانه
جمعی به تو مشغول و تو غائب ز میانه

جمعی به تو مشغول و تو غائب ز میانه                
       جمعی به تو مشغول و تو غائب ز میانه
                                جمعی به تو مشغول و تو غائب ز میانه