karina
من از پستی ، من از زاری، من از خواری گريزانم منم دلبسته اين خاک، من فرزند آریا ام
و اگر کسی بگويد يا بنويسد، مردم بر سبيل عقايد جاری و عقايد خودشان سعی می کنند آنرا با لبخند شکاک و تمسخر آميز تلقی بکنند -زیرا بشر هنوز چاره و دوائی برايش پیدا نکرده و تنها داروی آن فراموشی بتوسط شراب و خواب مصنوعی بوسیله افیون و مواد مخدره است- ولی افسوس که تاثیر ین گونه دارو ها موقت است و بجا ی تسکین پس از مدتی بر شدت دردمیافزید.یا روزی به اسرار ین اتفاقات ماوراء طبيعی ، ین انعکاس سیهء روح که در حالت یماء و برزخ بين خواب و بيداری جلوه می کند کسی پی خواهد برد؟
اری
تيشه فرهاد در دست من است
می کنم سنگ دل سخت تو را
تا که شايد در پسش پيدا کنم
يک گل کوهی که مانده بی صدا!
autostart="true" hidden="false" loop="false" width="80" height="44">