karina
من از پستی ، من از زاری، من از خواری گريزانم منم دلبسته اين خاک، من فرزند آریا ام
زندگی رسم خویشاوندی است زندگی بال و پری دارد به وسعت مرگ پرشی دارد اندازه عشق زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من وتو برود!
نوشته شده در شنبه 19 خرداد1386ساعت
4:19 بعد از ظهر توسط ف0ق| |
از تبار کوه بیستونم
اری
تيشه فرهاد در دست من است
می کنم سنگ دل سخت تو را
تا که شايد در پسش پيدا کنم
يک گل کوهی که مانده بی صدا!
اری
تيشه فرهاد در دست من است
می کنم سنگ دل سخت تو را
تا که شايد در پسش پيدا کنم
يک گل کوهی که مانده بی صدا!
autostart="true" hidden="false" loop="false" width="80" height="44">