karina
من از پستی ، من از زاری، من از خواری گريزانم منم دلبسته اين خاک، من فرزند آریا ام
تو به من خنديدي ! و نمي دانستي من به چه دلهره از باغچه همسايه سيب را دزديم ! باغبان از پي من تند دويد سيب را دست تو ديد غضب آلوده به من كرد نگاه سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك و تو رفتي و هنوز سالهاست كه در گوش من آرام آرام خش خش گام تو تكرار كنان مي دهد آزارم و من انديشه كنان غرق اين پندارم كه چرا باغچه خانه ما سيب نداشت !!!
نوشته شده در یکشنبه 18 شهریور1386ساعت
3:55 بعد از ظهر توسط ف0ق| |
از تبار کوه بیستونم
اری
تيشه فرهاد در دست من است
می کنم سنگ دل سخت تو را
تا که شايد در پسش پيدا کنم
يک گل کوهی که مانده بی صدا!
اری
تيشه فرهاد در دست من است
می کنم سنگ دل سخت تو را
تا که شايد در پسش پيدا کنم
يک گل کوهی که مانده بی صدا!
autostart="true" hidden="false" loop="false" width="80" height="44">