karina
من از پستی ، من از زاری، من از خواری گريزانم منم دلبسته اين خاک، من فرزند آریا ام
در دوردست خودم تنها نشسته ام. نوسان ها خاک شد و خاک از میان انگشتانم لغزید و فرو ریخت. اوج خودم را گم کرده ام.
کنار مشتی خاک
نوشته شده در یکشنبه 6 اسفند1385ساعت
0:39 قبل از ظهر توسط ف0ق| |
از تبار کوه بیستونم
اری
تيشه فرهاد در دست من است
می کنم سنگ دل سخت تو را
تا که شايد در پسش پيدا کنم
يک گل کوهی که مانده بی صدا!
اری
تيشه فرهاد در دست من است
می کنم سنگ دل سخت تو را
تا که شايد در پسش پيدا کنم
يک گل کوهی که مانده بی صدا!
autostart="true" hidden="false" loop="false" width="80" height="44">